ดอกอัญชันสดปราศจากสารเคมี สมุนไพรคัดสรรจากธรรมชาติ #รับประกันคุณภาพสดสะอาด

ดอกอัญชันปลูกโดยธรรมชาติ ใช้ปุ๋ยอินทรีย์ ปราศจากยาเร่งและสารเคมี เหมาะสำหรับใช้รับประทานหรือใช้เสริมความงามบำรุงผิวพรรณดอกอัญชัน ดอกอัญชัน ดอกไม้สีสวยสดที่สามารถพบเห็นได้ทั่วประเทศ จะต้องทำการปลูกอย่างไร มีประโยชน์มากแค่ไหน ตามมาหาคำตอบกันค่ะ เชื่อว่าคนที่รักไม้ดอกไม้ประดับทุกคน คงไม่มีใครไม่รู้จักดอกอัญชัน เนื่องจากดอกไม้ชนิดนี้ เป็นดอกไม้ที่สามารถพบเห็นได้ง่าย แถมยังมีการนำมาทำสีผสมอาหารหรือเขียนคิ้วเด็กกันบ่อย ๆ ด้วย จึงไม่น่าแปลกใจเลยถ้าคนไทยเกือบทุกคนจะต้องรู้จักดอกอัญชัน ทว่านอกจากความดีงามทั้งสองแล้ว ดอกอัญชันก็ยังมีประโยชน์อื่น ๆ ที่จะทำให้เราอยากปลูกติดบ้านไว้อีกเพียบ แถมการปลูกและการดูแลรักษาต้นอัญชันก็ยังทำตามได้ไม่ยากเลยด้วย ฉะนั้นวันนี้เรามาทำความรู้จักดอกอัญชันกันให้มากขึ้น พร้อมเจาะลึกวิธีการปลูกและการดูแลดอกอัญชันกันดีกว่า ดอกอัญชัน ประวัติดอกอัญชัน ดอกอัญชัน ภาษาอังกฤษคือ butterfly pea หรือ blue pea มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Clitoria ternatea Linn. เป็นพืชตระกูลถั่ว (Fabaceae) อยู่ในวงศ์ Leguminosae ซึ่งในไทยเราก็มีชื่อเรียกอัญชันที่หลากหลายต่างกันตามพื้นที่ เช่น อังจัน แดงชัน (เชียงใหม่) หรือเอื้องชัน (เหนือ) โดยอัญชันเป็นไม้เลื้อยล้มลุกที่ผู้คนนิยมปลูกเป็นไม้ดอกไม้ประดับกันมาก เนื่องจากมีดอกสีสวยสด แถมเจริญเติบโตได้ดีในเขตร้อน และยังออกดอกตลอดทั้งปีด้วย และถึงแม้ถิ่นกำเนิดที่แท้จริงของอัญชันจะอยู่ในประเทศแถบอเมริกาใต้ แต่ทุกวันนี้เราสามารถพบเจออัญชันได้ในทุกประเทศในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เอเชียใต้ และหมู่เกาะแปซิฟิก ส่วนในไทยเรานั้นก็ได้รู้จักและใช้ประโยชน์จากดอกอัญชันกันมาเนิ่นนาน โดยปรากฎหลักฐานในกาพย์เห่ชมเครื่องหวาน ซึ่งเป็นบทพระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ 2 ดอกอัญชัน ดอกอัญชัน ลักษณะ ลำต้น : เป็นไม้เลื้อยล้มลุกขนาดเล็ก ลำต้นยาวประมาณ 3-5 เมตร มีขนนุ่ม เลื้อยได้ไกลถึง 20 ฟุต มีเถาจำนวนมาก โดยเถาจะใช้ปลายยอดพันตามวัตถุที่เกาะได้ ซึ่งถ้าเป็นเถาอ่อนจะมีสีเขียว ส่วนเถาแก่จะมีสีน้ำตาล ราก : มีทั้งรากแก้ว รากแขนง และรากฝอย โดยรากทุกชนิดจะแทงลงดินไม่ลึกมาก ยกเว้นรากแขนงที่จะแทงไปตามแนวผิวดิน ใบ : รูปรีแกมไข่ ปลายใบแหลม ฐานใบมน กว้าง 1-3 เซนติเมตร ยาว 2-5 เซนติเมตร ออกสลับเป็นคู่ตรงข้ามตามข้อกิ่ง ประกอบด้วยใบย่อย 5-7 ใบ และมีใบย่อยสุดท้ายขึ้นที่ปลายกิ่ง ดอก :