ไพรอำพราง ของ มาลา คำจันทร์ (พิมพ์ครั้งที่ 3 : ปี 2568)

ไพรอำพราง ของ มาลา คำจันทร์ สำนักพิมพ์เคล็ดไทย พิมพ์ครั้งที่ 3 พฤษภาคม 2568 ปกอ่อน หนา 576 หน้า ปกติราคา 450.- พิเศษ!! พรี-ออร์เดอร์ เหลือเพียง 360.- วันนี้ – 31 พฤษภาคม 2568 เท่านั้น เริ่มจัดส่งหนังสือตั้งแต่วันที่ 4 มิถุนายน 2568 เป็นต้นไป . ไพรอำพราง ของ มาลา คำจันทร์ พิมพ์เป็นตอนๆ ในนิตยสาร ศรีสยาม พิมพ์รวมเล่มครั้งแรก สำนักพิมพ์มติชน มิถุนายน 2544 พิมพ์ครั้งที่ 2 สํานักพิมพ์มติชน สิงหาคม 2545 พิมพ์ครั้งที่ 3 สํานักพิมพ์เคล็ดไทย พฤษภาคม 2568 . “นวนิยายเรื่อง ไพรอำพราง ของพ่อครู มาลา คําจันทร์ เล่มนี้บอกเล่าเรื่องราวของคนในชุมชนชาวบ้านล้านนาที่อยู่กินกับป่าดงพงไพร เป็นเรื่องราวสามัญที่ด่าเนินไปเรื่อยๆ ราบเรียบแต่ทรงพลัง มีจุดพลิกผันหันเหหักมุมให้ได้ออกอาการคาดไม่ถึงอยู่สองสามเหตุการณ์ แล้วในที่สุดก็เป็นไปอย่างที่ใครๆ ก็ว่ากันว่า... .ใครจะใหญ่เกินกรรม... “ -จากคํานำสำนักพิมพ์เคล็ดไทย . “...เริ่มเขียนไพรอําพราง เมื่อราว ปี พ.ศ. 2541 ตีพิมพ์เป็นหนังสือเล่มครั้งแรกราวปี พ.ศ. 2544 แล้ว ก็วางมือไปเลย เท่าที่จําได้จากความจําในหัว ไม่เกี่ยวกับอนุทิน ไม่เคยกลับไปรื้อแล้วปรับปรุงใหม่เลย แต่หากแก้ไขเล็กๆน้อยๆ ประเภท คําผิด เช้าสายบ่ายเย็นคลาดเคลื่อนเพราะเผอเรอหรือเลอะเลือนอาจ มีบ้าง เรื่องนี้เขียนขึ้นก่อนอายุครึ่งศตวรรษ ความรู้สึกนึกคิดต่างๆ ที่สะท้อนออกมาใน ไพรอําพราง เป็นความรู้สึกนึกคิดครั้งนั้น เห็นความคลี่คลายเปลี่ยนแปลงไปในปีปัจจุบันที่กําลังเขียนคํานําฉบับพิมพ์ครั้งนี้ ไม่ได้กลับไปแก้ไขเปลี่ยนแปลงอะไรเลย ถือว่างานเขียนแต่ละช่วงเป็นตัวแทนความคิดจิตใจในช่วงนั้น ๆ ผิดก็มี ถูกก็มี ปล่อยมันไป ทั้งไว้ให้เป็นรอยเท้าหนึ่งบนเส้นทางยาวไกลที่เราเดินมา เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่พอใจมาก พอใจอะไร พอใจในความงดงามของความรัก หากมีคําถามว่าความรักของอะไร ไม่ขอตอบในคํานํา หากอยากทราบขอให้ค้นหาเอาเองใน ไพรอําพราง เล่มนี้” -มาลา คําจันทร์, จากคํานําผู้เขียน ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 3 พฤษภาคม 2568 . . “ไพรอําพราง เกิดขึ้นจากค้าซักชวนของ มณฑา ศิริปุณย์ แห่งนิตยสาร ขวัญเรือน ช่วงนั้น ผมเขียนเรื่อง สร้อยสุคันธา ลงใน ขวัญเรือน พอดี ทาง ศรีสยามการพิมพ์ จะรื้อฟื้นนิตยสาร ศรีสยาม ขึ้นมาทําใหม่ มณฑา โทรศัพท์มาชวน ผมตอบตกลงเพราะกําลังว่าง เรื่อง สร้อยสุคันธา ที่กําลังลงก็เขียนจบไปแล้ว ประกอบกับมีเรื่องให้อยาก