ไม้เกี๊ยะ (1 มัด) จุดไฟ ก่อไฟ แคมป์ปิ้ง

ไม้สำหรับก่อไฟ ทำให้ก่อไฟได้ง่ายขึ้น จุดปุ๊ป ติดปั๊ป ใช้ง่ายสะดวก 1 มัด = 170 กรัม ใช้ง่าย ใช้สะดวก ไม่ต้องปวดหัวกับการจุดไฟอีกต่อไป ภาคเหนือเค้าเรียกไม้เกี้ยะ เอาไว้จุดไฟ ( ข้อมูลจากเน็ต ) ชื่อพื้นเมือง เกี๊ยะเปลือกแดง (ภาคเหนือ) เกี๊ยะเปลือกบาง (เชียงใหม่) จ๋วง (ภาคเหนือ และภาคตะวันออกเฉียงเหนือ) เชียงบั้ง (กะเหรี่ยงแม่ฮ่องสอน) แปก (ฉานแม่ฮ่องสอน เพชรบูรณ์) สนเขา (ภาคกลาง) ชื่อวิทยาศาสตร์ Pinus kesiya Royle ex Gordon ชื่อวงศ์ สนเขา PINACEAE ชื่อสกุลไม้ สน Pinus L. ชื่อสามัญ Kesiya pine, Khasya pine นิเวศวิทยาและการกระจายพันธุ์ ในประเทศไทย พบขึ้นเป็นหมู่ ๆ ตามป่าสนเขาที่สูงจากระดับน้ำทะเล 800 - 1,600 ม. ในภาคเหนือ ภาคกลาง และภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ในต่างประเทศ พบที่ พม่า อินโด-ไชน่า มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ สถานภาพ ประเภท ก. ไม้หวงห้ามธรรมดา ชันสน น้ำมันยางสน เป็นของป่าหวงห้าม ลักษณะทั่วไป ต้นไม้ เป็นไม้ต้น ขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ สูง 10 - 30 ม. ไม่ผลัดใบ ลำต้นเปลาตรง เรือนยอด ที่สมบูรณ์ จะเป็นพุ่มกลม กิ่งที่แยกจากลำต้นมักบิดคดงอเป็นข้อศอก กิ่งอ่อนมีรอยตาใบทั่วไป เปลือกนอก สีน้ำตาลอมชมพูอ่อน ล่อนเป็นสะเก็ดรูปตาข่ายเปลือกในสีแดง มักมียางสีเหลืองอ่อนใสๆ ซึมออกมาตามรอยแตก กระพี้สีขาวถึงขาวแกมเหลืองหรือเหลืองอ่อน มียางซึมอยู่ทั่วไป กระพี้กับแก่นแยกจากกันเห็นได้ชัด ใบ ใบเล็กยาวเรียว เป็นรูปเข็ม ไม่แข็ง ออกเป็นกระจุกละ 3 ใบ ยาว 10 - 25 ซม. หลังใบเป็นร่องแบบรางน้ำตลอด ท้องใบโค้งเป็นรูปเกือกม้า ขอบหยักถี่ละเอียด ปลายแหลม โคนอัดแน่นอยู่ในกระเปราะ ใบมักออกตามปลายกิ่ง เป็นช่อใหญ่ ๆ ดอก ออกเป็นช่อ แยกเพศ อยู่บนต้นเดียวกัน ช่อดอกตัวผู้สีเหลือง แบบหางกระรอก ติดเป็นกลุ่มบริเวณใกล้ ๆ ปลายกิ่ง แต่ละช่อยาว 2 - 4 ซม. ช่อดอกตัวเมีย ออกเดี่ยว ๆ หรืออย่างมากไม่เกิน 3 ดอก ออกตามกิ่ง เมื่อผสมพันธุ์แล้ว จะกลายเป็นผล ผล ออกอ่อนมีลักษณะกลม ออกรวมกันเป็นกลุ่ม เรียกว่า cone รูปไข่สีน้ำตาล กว้างประมาณ 5 ซม. ยาวประมาณ 8 ซม. เมล็ดเล็กมีปีก ผลแก่ เมื่อแก่จัดจะแตกแยกออกเป็นกลีบแข็ง ๆ โคนกลีบยังคงติดอยู่กับแกนกลางของผลและมีลักษณะเป็นรูปกรวยคว่ำ เมล็ดรูปรี ๆ มีครีบบาง ๆ สีขาว มีเมล็ดเป็นจำนวนมาก ขนาดเล้ก ก้านผลยาว 0.5 ซม. ระยะเวลาในการออกดอกและเป็นผล ออกดอกระหว่างเดือน พฤศจิกายน - มกราคม และเป็นผลระหว่างเดือน