[ลดราคา l ไม่กริบ] เรนโบว์ซิตี้ เล่ม 1-3 (จบ) ++คละสภาพ++

รายละเอียดสินค้าลดราคา (โปรดอ่านก่อนสั่งซื้อ) สินค้ารายการนี้เป็น สินค้าลดราคาคละสภาพ ทางร้านไม่สามารถคัดหรือเลือกสภาพให้เป็นรายเล่มได้นะคะ สภาพของสินค้าอาจแตกต่างกันในแต่ละเล่ม โดยมีทั้งเล่มที่ค่อนข้างดี และเล่มที่มีตำหนิชัดเจน ♦ สภาพสินค้า (อาจพบได้) * สันย่น / สันเบี้ยว / บุบหนัก / เปื้อนฝุ่นบางจุด / ซีลขาดบางส่วน / ขอบกาวไม่เนี๊ยบ * มุมยับ / ขอบถลอก / ขอบขาว / รอยกด / รอยขนแมว * ปกมีรอย / บวม / ไม่เรียบ ♦ หมายเหตุสำคัญ * ไม่สามารถเลือกหรือระบุสภาพเฉพาะเล่มได้ * สินค้าอาจมีตำหนิมากน้อยแตกต่างกันในแต่ละเล่ม * สินค้าลดราคานี้พิจารณาจากการใช้งานภายในเป็นหลัก สภาพภายนอกอาจมีตำหนิตามลักษณะของสินค้า * ไม่แนะนำสำหรับลูกค้าที่ต้องการสภาพสวย หรือเพื่อสะสม * เหมาะสำหรับลูกค้าที่รับสภาพตำหนิได้ และเน้นอ่านเป็นหลัก ♣ เงื่อนไขการเคลม / การดูแลสินค้า * หากพบปัญหา ภายในเล่ม เช่น หน้าขาด / หน้าหาย / พิมพ์ผิด สามารถแจ้งทางร้านผ่านแชทได้ทันที ทางร้านยินดีรับผิดชอบและดูแลให้ค่ะ * ทางร้านขอสงวนสิทธิ์การเคลมเฉพาะกรณีที่มีผลต่อการอ่านภายในนะคะ สำหรับตำหนิภายนอกซึ่งเป็นลักษณะของสินค้าลดราคา ทางร้านขออภัยที่ไม่สามารถรับเคลมในส่วนนี้ได้ค่ะ ♥ หมายเหตุเพิ่มเติม ทางร้านตั้งใจแจ้งรายละเอียดสินค้าให้ครบถ้วน เพื่อให้คุณลูกค้าใช้ประกอบการตัดสินใจก่อนสั่งซื้อนะคะ 🙏 หากมีข้อสงสัยหรือไม่แน่ใจ สามารถสอบถามทางร้านเพิ่มเติมได้ตลอดค่ะ ทางร้านยินดีให้ข้อมูลและดูแลอย่างเต็มที่ค่ะ เรนโบว์ซิตี้ เล่ม 1 หลังจากไวรัสอดัมระบาดไปทั่วโลกนานหลายปี ประเทศต่างๆล่มสลาย เกาหลีใต้กลายเป็นนครในนามเรนโบว์ซิตี้ โดยมีกองทัพทหารคอยป้องกันการรุกรานจากผู้ติดเชื้อที่เรียกว่าอดัม พันตรีควักซูฮวัน ทหารหนุ่มฝีมือระดับพระกาฬตระเวนไล่ล่าอดัมไม่ว่างเว้น แม้จะเป็นถึงหัวหน้าหน่วยไร้พ่าย แต่เพื่อนๆกลับเรียกเขาว่า “เจ้ากร๊วกซูฮวัน” เหตุเพราะกวนประสาทไม่เลือกเวลา ทั้งยังชอบทำเรื่องบ้าระห่ำ ความห้าวนี้เองที่ทำให้ควักซูฮวันต้องเข้าไปนอนเล่นในคุกทหาร ยกเว้นว่าเขาจะรับงานงานหนึ่ง... คุ้มกันหัวหน้านักวิจัยจากเกาะเชจูเป็นเวลาหนึ่งเดือน จะสักเท่าไรกันเชียว แค่ดูแลนักวิจัยตาแก่หัวดื้อสักคน แต่พอได้เจอตัวจริงของ “ดอกเตอร์ซ็อกฮวา” กลับไม่ใช่อย่างที่คิด เนื้อตัวขาวผ่อง สีหน้าเฉยชา ท่าทางอ่อนแอ ทว่ากลับมีแรงดึงดูดมหาศาล ควักซูฮวันไม่รู้จริงๆว่าต้อ